Wszystko o szynce
Wszystko o szynce
Aby w pełni wykorzystać walory szynki iberyjskiej, delektować sięjej smakiem, konieczna jest wiedza o jej przechowywaniu, o tym jak ulokować i jak kroić ale również trzeba poznać różnice pomiędzy tak wieloma gatunkami szynek, ich jakością i innymi cechami jakże ważnymi dla najcenniejszego produktu gourmet w Hiszpanii.
Poradnik krojenia szynki

Szynka w literaturze

Znając kulturę hiszpańską możemy zauważyć jak wielką rolę odgrywa w niej szynka. Produkt, który zajmuje człową pozycję na stołach na całym Półwyspie Iberyjskim od wielu stuleci, w taki sposób, że stał się produktem określającym tożsamość narodową. Biorąc pod uwagę zapiski w literaturze hiszpańskojęzycznej bardzo łatwo możemy odnaleźć dużą ilość fragmentów i historii, których głównym bohaterem jest szynka.

Szynka w Starożytności

Trudno jest określić konkretną datę, aby zdefiniować datę początu wytwarzania szynki. Oczywiście techniki i wiedza starożytnych osadników iberyjskich wystąpowały na długo przed tym, kiedy ktoś chronologicznie zapisał w tekście słowo "szynka", co wcale nie jest dowodem na zapoczątkowanie historii szynki.

Ale jeśli będziemy trzymać się dokumentów zapisanych przez Catona, który żył w III i II wieku przed naszą erą i który po raz pierwszy użył słowa pernil-szynka w swym dziele De Agri Cultura, który przedstawia pierwszy przepis ze wszystkimi etapami procesu jego produkcji (solenie, przemywanie, suszenie, zanurzonanie w oleju, wędzenie i konserwacja).
 

Jamón en un menú de Pompeya

Szynka zaprezentowana w menu Pompeji
 

Później, w I wieku przed naszyą erą Estrabón wsponima po raz pierwszy o szynkach iberyjskich w swojej Geographica po odbyciu podróży na Półwysep iberyjski. Według niego "kerretanoi" wioska iberyjska z regionu Pireneów Zachodnich "wytrwarzają wyśmienite szynki porównywalne do tych z regionu kantabrii".

Złoty Wiek i szynka

Złoty wiek pozostawił w hiszpańskiej literaturze wiele odniesień do szynki, w tym czasie przemysł produkcji wieprzowej stał się popularny na całym półwyspie i dobre udźca szynki były idealnymi towarzyszami dla każdego podróżnika. Fakt ten jest odzwierciedlony jest w wielu dziełach literackich tej epoki.

Tak jest w przypadku dzeieła La Celestina autora Francisco de Rojas Zorrilla, w której mówi: “To co mamy w spiżarni wystarczy aby nie popaść w biedę: biały chleb, wino z Montviedro, i szynka z tłuszczem […]”. Poeta Baltasar de Alcázar również cytuje szynkę w swym wierszu Tres cosas - Trzy rzeczy jako jedną z trzech rzeczy ulubionych w życiu obok swej ślicznej Ines i bakłażanów z serem.


La Celestina - Tragicomedia de Calixto y Melibea jamón

La Celestina - Tragikomedia de Calixto y Melibea
 

Sława regionów które produkują dziś najlepsze szynki i produkty iberyjskie jest wyrażona również w dziełach takich sław jak Cervantes, który w swojej książce "Fałszywe Małżeństwo" zaleca spożywnie plasterków szynki Rute (Córdoba) aby leczyć pisarzy rekonwalescentów. To samo odnosi się do Lope de Vega, w "Liście do powołania Księgowego Gaspar de Barrionuevo" następująco określa szynkę z regionu Huelva "Szynka presuto hiszpańskiej świni. Od słynnego Sierra de Aracena, gdzie schronił się przed światem Arias Montano".

Szynka w literaturze współczesnej

Rok 1958 pozostawia nam zabawną historię, której wynikem są dwa sonety dwóch gigantów literatury hiszpańskiej, Rafaela Alberti i Nicolása Guillén. Pierwszy na wygnaniu w Buenos Aires z Hiszpanii za rządów Franco, a drugi, przybył do Buenos Aires z pomocą Alberti po ucieczce przed dyktaturą Machado z Kuby oraz faszystowskich zamachów we Francji.
 

Retrato de Rafael Alberti jamón

Portret Rafael Alberti
 

Jako wyraz wdzięczności, Guillén podarował w prezencie szynkę dla Alberti i wraz z nią sonet. na co Alberti odpowiedział z wdzięcznością. Rezultatem tego spotkania była fiesta del jamón - święto szynki, na której wraz z innymi wspólnymi przyjaciółmi delektowali się na tym festymie artystów cytując swe dzieła, a nie zaponinajmy, że był to okres w których obaj poeci żyli w biedzie.

Z ostatnich lat warto wspomnieć komentarz Camilo José Cela o szynce, który wyjaśnia, że można delektować sią poprzez jej zapach, ale także poprzez wrażenia wzrokowe i smakowe. "To jest kęs godny błogosławionych", stwierdza w swej pochwale dla szynki.

Jest to zaledwie nieiwelki wybór fragmentów, które służą aby zorientować się jak ważne miejsce zajmuje szynka w społeczeństwie hiszpańskim, także poprzez ich wielkich pisarzy. I jak to się mówi: "Tam gdzie słońce zachodzi czeka na nas wino i szynka".